Fâni Nîdâlarımın ebedileşmesi dileğimle...

Küçük Nisa'dan Fatiha Süresi

2009-08-13T22:37:00.005+03:00

Annesi Kuran kursuna giderken onu da yanında götürüyordu. Bu süreyi orada duyduklarıyla ezberlemiş. Dinleyince çok hoşuma gitti bir de mahrecine uygun söylemeye çalışıyor Dayanamayıp kaydetmek istedim...

Şirinem benim, çok tatlı değil mi?

Ösym'nin saçmalıklarından biri.

2009-07-04T17:15:00.001+03:00

Öss'ye kendisi veya yakını hazırlananlar bilirler. 2006 yılından itibaren öss'ye öys konuları da eklendi. Sorular alan ve ortak dersler olarak gruplara ayrılarak soruluyor artık. Ve öys soruları yani bilgi içerikli sorular alan derslerinin içinde soruluyor .
Şöyle özetle belirtecek olursam:
Ortak dersler: Türkçe, sos1, mat1, fen1 adı altında.
Alan dersler: Ed-sos, sos2, fen2 mat2 diye bölümlere ayrılmış.
Sayısalcılar ortak derslerin yanında fen2 ve mat2 'yi,
Eşit Ağırlıkçılar ortak derslerin yanında mat2 ve ed-sos'u,
Sözelciler de ortak derslerin yanında ed-sos ve sos2 yi kesinlikle yapmak zorundalar. Yani alan derslerine giriyor bu bölümler.
Ed-sos bölümünde edebiyat, Türkiye coğrafyası ve psikoloji dersleriyle ilgili sorular var
Sos2 bölümünde ise tarih, ülkeler coğrafyası, sosyoloji ve mantık dersleri var.
Buraya kadar herşey normal gözüküyor evet. Saçmalık bunun neresinde diye düşünüyorsunuzdur şimdi. Acele etmeyin ve okumaya devam edin.

Şimdi sözelcilerin tercih edebileceği bölümlerden bir kaçını ele almak istiyorum.
"Sözelciyseniz gazetecilik, türkçe, tarih, coğrafya öğretmenliğini sözel2'den rahatlıkla tercih yapabilrsiniz. Fakat psikoloji ya da sosyoloji bölümünü istiyorsanız sözelden tercih yapamıyorsunuz. EA2 puanınızla bu alanları tercih edebilrsiniz." Dediğimde bir sözleci kalkıp
"Eee hadi psikolojiyi anladık da sosyoloji neden EA'da? Ben sözelciyim sos2'de sosyoloji konusundan sorumluyum. O dersi çözmek bana şart. Çalşıyorum çabalıyorum soyolojiyi de çözüyorum. E peki neden bu bölüm EA'da? Üstelik onlar sos2'den bile sorumlu değiller!" demez mi? Bal gibi de der. Demekte de haklı. Fakat ne derse desin bu saçmalık hala uygulanıyor. Ya sosyoloji dersi ed-sos bölümüne eklenmeli ya da sosyoloji bölümü sözel2 puanıyla tercih edilmeli diye düşünüyorum. tabi benim düşünmemle düzelmiyor malesef.
Haaa soyolog olmak isteyen sözelciler bir hatırlatma yapayım EA2 puanınızın yüksek olmasını istiyorsanız mat2 de yapmalısınız. Çünkü o daha çok puan getiriyor. Buyrun cenaze namazına...

Google'a sorulan sorular:)

2009-04-24T16:29:00.004+03:00

Blog sayfama kimler nerden geliyor merak ediyordum. Bir arkadaş bunu gösteren bir siteden bahsettmişti. Ben de oraya üye oldum.
Blog sayfama Google'dan gelenlerin ne yazarak geldiğini gösteren bu siteye iki aydır bakmıyorum. Bugun bir bakayım dedim ay çok ilginç sorularla karşılaştım. Bir kısmını burada paylaşmak istedim bakın neler sormuşlar :
Google öss danışmanı sananların soruları
eşit agırlıkcılar sözelden tercıh yapabılır mı? (tipik EAcı sorusu)
eşit ağırlıkçılar hangi soruları yapmalı (hepsini yap işte adı üstünde EAsın: ağırlığı eşit tutmalısın) eşit ağırlıkçılar hangi bölümü seçer (hep de EAcılar soruyor)
maddede dolaşımla alakalı öss de çıkmış sorular (ya bu soruyla benim sayfa nasıl açılmış çözemedim)
Popüler olma meraklılarının soruları:
popüler kızlar blog (bunu farklı şehirlerden en az yirmi kişi yazmış, ne kadar popüler kız meraklısı varmış memlekette)
Popülerlik Kuralları (Vay bee!!! )
Güzel kızlar ezik kızlara neler der? (yahu gülsem mi ağlasam mı? )
kendini beğenmiş kızların yazdığı nickler (Kendini begenmiş olmak isteyen biri soruyor galiba )

Korku şiddet ile ilgili bir yazı yazmıştım. Bu yazıyla korku şiddet meraklılarının sayısına şahit oldum bizzat. İşte onların sorularından bazıları:
+18 korku şiddet video (bu yazı google'a farklı şehirlerden üç kez yazılmış )
korku gerilim şiddet işkence (işkence bir de haa!! )
korku şiddet ölüm (of be içim karardı )
+18 korku şiddet dehşet görüntüler (aman Allahım ben daha bişiy demiyorum)

Uçuktan bir muzdarip olan ben değilmişim. İşte google'a doktor sanan uçuk mağdurlarının soruları::
burun uçuğu ilacı (durum vahim uçuk burundan çıkmış)
uçuğu yok etmek (yok olmaz izi kalır)
uçuklar neden oluyor (valla ben doktora sormuştum sorduğuma pişman olmuştum gel vaz geç sorma sen de )
dudakta çıkan uçuğa ne yapmak lazım (aradığın sorunun tam cevabı vardı bende iyi isabet)
dudak uçuğuna en yararlı şeyler (evladım önce doğru düzgün bir cümle kur)
uçuğa kolanya iyi gelir mi (güzel soru ve doğru adres)
uçuğa iyi gelen bitkiler ( itiraf ediyorum bunu ben de sormuştum hihihihi )
ısıtılmış tahta kaşık uçuğa iyi gelir mi (hahay babamın yöntemini kullananlar da varmış be)
Kolonya uçuğa iyi gelir mi (ayy güzel soru doğru adres dedik ya be )
burun kenarindaki puturlerin caresi (bunu çözemedim)

Çok da duygularımıza meraklıymışız. İşte duygusal vatandaşlarımızın soruları:
duyguların dili adlı kitap hakkında bilgi (eferim doğru adres)
bastırılmış duygular (bastırılmışsa bulman zor gardaş )
nevzat tarhan duyguların dili okumak istiyorum (puahahaha istiyosan git satın al oku yahu)
idaellerimiz ve amaçlarımız önemi (önemini sen bilmiyorsan google hiç bilmez )
duygularımız neler (duygularının neler olduğunu merak eden şahısı görmek isterdim)
olumlu ve olumsuz duygularımız nelerdir (bunu gerçekten merak ediyormusun yoksa google'ı mi denedin)
Duygular hakkında yazılmış kitaplar (gözlerim yaşardı ya)
başka insanların duygularını fark edip onlarla bu duyguları paylaşmaktır. (heyt be cümleye bak)
Güven ve kıskançlık (ikisi bir arada olmaz evladım o ne biçim soru)
umut ve idaellerimiz (bu iki kelimeyle benim sayfama gelmişler ya heytt be daha ne isterim bennnn )

Ve diğer sorular:

nidaya örnekler (fani bir örnek buldun hadi yine iyisin hahaha)

sigara tüttürme sahneleri (ayy meraka bak

insan ne kadar kan kaybederse ölür (bir dene istersen)

Iğdır valisinin mührünün örneği (valla bende değil)

blog nedır (sorusuna cevap buldu mu bende aceba

doların tavan ne kadar olur ekim 2008 (bunun benim yazdıklarımla ne alakası var bilmiyorum hihihih)

az nefes alıp verseydik bedenimiz ne gibi farklılıklar olurdu (bu soru mugla balıkesir hatay ist. izmit eskişehir'den farklı tarihlerde sorulmuş. ödev falan mı vardı aceba)

ayakkabı ayagıma 1 numara büyük geliyor ne yapayım (zuhahaha git değiştir arkadaşım google sana ne yapsın)

Popüler kızlar buraya, ezikler dışarıya!

2008-10-03T01:15:00.005+03:00

Bir gün blogcuları dolaşırken. Bir blog sayfası, şu cümlesiyle dikkatimi çekti: "Popüler kızlar buraya, ezikler dışarıya! " Bu sözler 12 yaşlarında bir kız çocuğuna ait. Sayfada ne kadar büyüklenme ve hor görme sözcükleri var sayamadım! Arkadaş listesine baktım. Hep onun gibi popülerlikle kafayı bozmuş kendi yaş grubundaki kızlarla dolu. Onlar da benzer konularla blog hazırlamışlar.

Yahu nedir bu popülerlik? Onlara göre popülerliğin bir takım kuralları var(!) Yok efendim bir kaç villan olacak, kolejde okuyacaksın, zengin değilsen popüler olamazsın bilmem ne.. Sayfalarının başına da bazı dizilerdeki kendini beğenmiş kızların, rol gereği sözde popülerlerin resimlerini koymuşlar. 'İşte bunlardan örnek alıyoruz' der gibi. Ki bence de öyle... Fakat aslında onlar bunu kabul etmiyor. "Biz dizilerden gördüklerimizi yapmıyoruz" diyorlar. Onlar kendilerini kandıradursun biz şu asıl popülerliği elealım!...

Popüler: 'Halkın zevkine uygun, halk tarafından tutulan.' demek aslında. Yani bu şahsiyetlerin tam tersi bir anlamı var. Bu kızlarımız, daha popülerliğin tam manasını bilmeden yaptıklarıyla, medyanın oyunununa alet olduklarının farkında değiller. O tarz filmler, bilinç altına 'zengin değilsen güçlü değilsin; güzel değilsen insanlar sana değer vermez' şeklindeki düşünceleri sinsice yerleştiriyor. O masum yürekler de buna hemen uyup kendilerini ateşe atıyor.. Aslına bakarsanız bu kızlarımız ne görse inanacak yaştalar. Onlar kızmıyorum zaten. Kızdığım, o kör olası medya ve bilnçsizce çocuklarına o dizileri seyrettiren ebeveynlerdir.

Kibirlenmenin adını popülerlik yapıp güya sevimli hale getirmişler. Esasen onların bildiği popülerlik kibirlenmekten başka bir şey değil! Kibirli insan, büyüklenme hissine kapılır. Bir başarı elde ettiğinde de bununla kibirlenir ve kendisini en üstün insan olarak görür. Her fırsatta, üstünlüğünü ve büyüklüğünü çevresine göstermek ister. Halbuki, o başarıyı ona lütfeden Allah'tır. Ancak kibirli kişi bundan bihaber onur ve üstünlüğü kibiriyle elde edebileceğini sanır. Oysa ki kibirli insanlar, hep nefislerini kolladıkları halde aradıkları mutluluk ve huzuru da bulamazlar...

Sevgili popüler olma meraklısı kızlar, şunları bir düşünün. Sonra popüler(!) olmaya karar verin: İnsanları hor görmek, büyüklenmek neler kaybettirir ah bir farketseniz. Gerek bu dünyanız gerek ahiretiniz heba olacak. Şeytan da kibri yüzünden kovulmamış mıydı huzurdan? Firavun kendini herkesden büyük görüp, hatta kendini (haşa) ilah ilan etmiş, sonra hazin bir şekilde helak olmamış mıydı? Zenginlikleriyle övünen nice insanın o gurur duydukları malları elerinden gitmedi mi hiç? Yaşanmış bir çok örnekler mevcutken hala bu oyunu sürdürmenizin manası ne? Bakın oyun diyorum çünkü biliyorum ki gerçekte siz böyle değilsiniz. Gelin siz de mütevazilerden olun. Bir ayette belirtildiği gibi Yüce Allah mütevazileri sever:

Rahmân'ın(has) kulları onlardır ki, yeryüzünde tevazu ile yürürler ve kendini bilmez kimseler onlara laf attığında (incitmeksizin) "Selam!" derler (geçerler)" (Furkân Sûresi-63)

Ayrıca ezik diye yerden yere vurduğunuz insanları yererek kim bilir ne kadar ah alıyorsunuz? Bunu da düşünün. Alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste...

Not: resim alıntıdır

Duyguların Dili

2008-10-02T12:51:00.001+03:00

Hepimiz IQ'yu biliriz, peki EQ hakkında ne biliyoruz?

EQ yani duygusal zekâ hakkında bilgi sahibi olmak istiyorsanız Nevzat Tarhan'nın 'Duyguların Dili' adlı kitabını okumalısınız.

Bu kitapta yazar duygusal zekâyı doğunun ve batının değerleriyle yeniden yorumlayıp olumlu ve olumsuz duyguları tek tek irdeleyerek duygusal zekâya farklı bir bakış açışı getirmiş.

Kitabı okuyarak hem duygusal zekânın ne olduğu ve insana neler sağladığını öğreniyor, hem de olumlu ve olumsuz duygular hakkında bilgi sahibi olarak kendimizi ve çevremizdekileri anlamlandırıyoruz.

Çevremizi doğru yorumlamamızda yardımcı olan kitapta yazar, olumlu duygulardan sevgi, güven,ümit, iyimserlik, merhamet ve şefkat, mutluluk, estetik duygusu, sorumluluk duygusu, vefa, adalet, sabır ve sonsuzluk duygusunu tek tek ele almış ve çözümlemiş, böylelikle okurlarına yeni perspektifler sunmuştur.

Alanında uzmanlığı tartışılmayan yazar, kitapta olumlu ve olumsuz duygulardan söz ederken bu duyguları ayrıştırarak bunların nelere etki ettiğinden söz etmiştir. Örneğin güven duygusunu açıklarken;

Güven duygusunu neler artırır? Güven duygusu neden zarar görür?, Önyargı ve kıyas güveni zayıflatır, güven tedbir ve tehdit, Güven ve iteat, İş hayatında güve, Kendine güvenen kişinin özellikleri Çocuklarrda temel güven duygusu, Özgüven ve ideal benlik algısı başlıkları altında güven kavramına açıklık getirmiştir.

Olumsuz duygulardan bencillik, gurur, kibir, üstünlük duygusu, utanç, şüphe,kıskançlık, öfke, kin, üzüntü, nefret ele alınmış, olumsuz duyguların nasıl olumlu yapılabileceği konusunda ipuçlarıı verilmiştir. Kitabın sonunda da duygusal zekamızı ölçebileceğimiz bir kaç test hazırlanmıştır.

Kitabı okuduktan sonra duygusal zekanın ne kadar önemli olduğunu anladım. Kitap kendimi ve çevremi tanımamda yardımcı oldu ve ne kadar duygusal zekaya sahibim ne gibi eksilerim var bana gösterdi.

Duyguların Dili adlı bu kitabın duygularımızı açıkça tanımlanmasına ve kendimizi tanımamıza dolayısıyla iyi kötü yanlarımızı fark edip düzeltmemize yardımcı olacığını düşünüyorum. Herkesin anlayacağı dille yazılmış olan bu kitapta duygular ayrıştırılıyor farklı bir çözümleme içersinde kendinize bir adım daha yaklaşıyorsunuz.

Kitaptan bir kaç alıntı yapıp sizlere çeşitli lezzetler sunmayı düşünüyordum ama alıntı yapmak istediğim o kadar yer vardı ki hangisine değineyim karar veremedim. İyisi mi kitabı okuyarak bu lezzetlerin hepsinin tadına kendiniz varın.

Psikolojiye meraklı, kendisinde bir takım düzenlemelere ihtiyaç duyan ve duygusal zekayı merak eden herkesi bu kitabı okumaya davet ediyorum.

Korku, şiddet, +18!!

2008-10-02T12:37:00.004+03:00

İnternette dolaşan her üç kişiden ikisi korku, şiddet içerikli video, yazı ve resimlere bakıyor. Kendi izlenimlerimden yola çıkarak söylüyorum. Hemen hemen her forum sitesinde şiddet içerikli bölümlere rağbet çok. Peki ama neden insanlar birilerinin acı çekmesini zevkle seyretmeye meraklı?

Her insanda saldırganlık içgüdüsü mevcuttur. İnsan bilinçli bir şekilde hareket etmekle birlikte bilinç dışı eylemlerde de bulunabilir.Öncelikle zihnimiz nasıl çalışıyor, bunu elealım.

Freud zihnin yapısal incelemisinde id, ego ve süperego kavramlarını ileri sürmüştür. Bunlardan çoğunlukla id ve süperego bilnçdışı, ego ise bilnçli işleve sahiptir. Ve bu işlevler birbinden bağımsız değil aksine geçişlidir.

İD: İç güdülerimizi ve doğuştan var olan eğilimlerimizi içerir. Mantık dışı hareket etmemizi sağlar. Özetle burada bilinç dışı kurallar işlemektedir. İd'in kaynağı bilinçaltı dürtülerdir. Kişi çoğu kez bu dürtülerin farkında değildir. Saldırganlık içgüdüsü, çocukluk çağındaki bastırılmış duygular, bilinçaltına itilmiş unsurlar burada yer alır. Temel ilkesi hazza ulaşmaktır ve bunun sonucunda egoya baskı kurar.

EGO: İd gibi haz arar fakat bunu kurallar çerçevesi içinde yapar. Süperego'yla id'in dengesini kurmaya çalışarak hazza ulaşmak ister. Yani dış dünyanın kuralcı, iç dünyanın hazza ulaşma çabası arasında uyum sağlar. Bunu başarmak için de bazı savunma mekanizmalarını kullanır (O kadar ayrıntıya girmeyeceğim.)

SUPEREGO: Geleneksel değerleri ön plana tutan, kişiliğin ahlaki yönüdür. Toplum tarafından kabul görmüş yargılarla hareket eder. Amaç kusursuz olmaya çalışmaktır.

Kısacası id kişiliğin biyolojik bölümünü, ego psikolojik, süperogo sosyolojik bölümünü oluşturur. Bunlardan birinin diğerlerinden daha kuvvetli yada zayıf olması durumunda psikolojik sorunlar ortaya çıkar.

İd'in saldırganlık içgüdüsü barındırdığından bahsetmiştik. İşte korku, gerilim, şiddet içeren filim, yazı, yada resimler bu dürtüyü harekete geçirir. Ve bazı olguları bilinç altına yerleştirir. Kişi, farkında olmadan bir takım şiddet eğilimlerinde bulunabilir.

Farkında mısınız ölüm insanlara ne kadar basit gelir oldu? İnsanlar ne kadar rahat katil olabiliyor! Haberlerin çoğu cinayetlerle dolu. "Bir karıncayı incitmekten çekinir" tabirini nerdeyse kimseye söyleyemecek duruma geldik.

İkbal Gürpınar'ın bir programında kendisinden dinlemiştim. Eşi ve oğluyla otobüsde giderken yolda bir trafik kazası görürler. Etrafa saçılmış insan cesetleri vardır. Ve oğlullarının bakmaması için gözlerini kapmaya çalışırlar. Çocuk gayet rahat bir ifadeyle 'babacım ne var sanki onlar ölmüşler, birazdan kalkarlar' der. Düşünün ufacık çocuk bile ne kadar da rahat. Sizce neden?

Bir günde ölüm sahnesi içermeyen bir kanal gördünüz mü hiç? "Filistin'de 1 haftanın bilançosu: 113 ölü" başlıklı bir habere kaç kişinin yüreği sızlıyor? Hangi gazetede ölüm haberi yok? Hangi anne evladının bu tarz şeyleri seyretmemesi için çaba sarfediyor? Peki söyleyin internette dolaşırken "korku+18" diye bir başlık gördüğünüzde tıklamadan geçtiğiniz oldu mu hiç? "+18" uyarısına rağmen o başlığa bakmayan kaç çocuk var sizce? Saçma sapan öretilerle kan içme, ellerini kollarını çizerek kendine acı çektirme, arakdaşını kurban etme gibi hadiseler alıyor başını gidiyor. Sordunuz mu neden diye?

Hal böyle olunca ne cinayet biter ülkemizde, ne işkence...

(istisnalar kaideyi bozmaz, keşke bozsa)

Gözleri...

2008-10-01T01:14:00.001+03:00

Güller

2008-10-01T01:06:00.000+03:00

The Secret

2008-10-01T00:49:00.001+03:00

"Rhonda Byrne" son zamanların çok konuşulan kitabı "The Secret" ile, insanların isteyip düşündükten sonra her şeyi elde edebileceğine dair yıllar önce bilinen bir sırrı gün yüzüne çıkarmıştır.

Kitapta olağanüstü servetlere, muhteşem villalara sahip olmanın, bolluk ve bereket içinde yaşamanın nasıl elde edilebileceği anlatılmış, insanlarla olan ilişkilerinizde düzelme, sağlığınıza kavuşabilme hatta kilo verebilme ve para kazanabilmenin sırlarından bahsedilmiştir. Aslında bütün bunları başarmanın sırrı tektir. Ve bu sırrı hayatınız boyunca kullandığınızda olumsuz hiçbir şeyle karşılaşmayacağınız iddia edilmiştir. Kitaba göre, olumlu düşündüğünde olumlu şeyleri, olumsuz düşündüğünde olumsuz şeyleri 'Evren'e göndererek hayatınızı siz oluşturuyorsunuz.

'The Secret' yani 'Sır' kitapta şöyle anlatılıyor:

"Nerede olursanız olun hepimiz aynı kuvvete, tek bir yasaya bağlı olarak yaşıyoruz. İşte bu kuvvet çekim kuvvetidir! 'Sır' çekim yasasıdır."

'Sır' denilen çekim yasası şöyle işler:

"Düşüncelerin manyetik ve frekansları vardır. Siz düşünürken düşünceleriniz Evren'e yayılır ve manyetik güçleriyle aynı frekanstaki benzerlikleri mıknatıs gibi çeker. Gönderilen her şey kaynağına geri döner. Ve siz o kaynaksınız."

Şükrün öneminden de kitapta bahsedilmiştir. Şükrederek 'Evren'e gönderilen minnettarlık hissinin olumlu duygu ve düşüncelerin çoğaltacağından söz edilmiştir. Kitaba göre, şükretme konusunda her gün alıştırma yapmak bolluk ve bereketi çekmek için en önemli iletişim hatlarından birini oluşturur. Teşekkürün önemi şöyle vurgulanıyor:

"Elde etmek istedikleriniz için önceden teşekkür etmek, arzularınıza ekstra güç yükler ve Evren'e onlara dair daha güçlü sinyaller gönderir."

'Sır'ı keşfetmiş ve hayatına aksettirmiş insanların düşüncelerinin ve hayatından bir kaç kesitin yer aldığı kitapta özellikle parasal konular dikkat çekiyor. Bu kitabın çok satmasındaki en büyük etken de zenginliği vaat etmesidir.

Benim düşüncelerimden etkilenmemeniz, sizin de kitap hakkında fikir sahibi olmanız için kendi görüşlerimi karıştırmadan kitabın içeriğinden bahsettim.

Bana göre yazar 'Sır'ı bazı yerlerde dine dayandırdığı halde Allah'ın varlığını hiçe sayarak 'insan istedikten sonra her şeyi elde eder, yani kendi hayatını kendi yaratır' gibi tabirlerle akıllara sinsice 'ateizm'i empoze ediyor.

Kitabı okudukça yazarın bırakın dindarlığı Allah inancı olduğundan bile şüphe ettim. . Kitapta geçen şu cümle bunu göstermiyor mu sizce de?

"Yarattığınız tablonun somutlaşmasını onu doğuran güç olan sizden başka hiçbir güç engelleyemez"

Şükretmeyi bile 'Tanrıya şükür' olarak değil de ' Evrene şükür' olarak ifade etmesi de bunun göstergesi.

Olumlu düşüncelerin çekiminin olumsuzluğu ortadan kaldırdığını söyleyerek, herkesin olumlu düşünmesi neticesinde çirkinlik, hastalık hatta yoksulluğun yok olacağını, insanların sürekli huzur ve mutlulukla yaşayacağını söylemesi de 'imtihan dünyası' inancımızı da ortadan kaldırıyor. Hâlbuki olumlu-olumsuz şeylerin başımıza gelmesi Allah'ın iradesiyle gerçekleştiği gibi bu dünyaya geliş amacımızı hatırlatır. Zira burası imtihan yeri ve biliyoruz ki her şey bizim için. Şayet herkes zenginlik, huzur ve mutluluk içinde yaşamış olusaydı 'imtihan' diye bir şey olmazdı. Bence kitaptaki “Sır” ile “imtihanın sırrına” gölge düşürülmüştür

Şunu da belirtmeliyim ki kitapta anlatılanların doğruluk payı yok değil fakat gidişat yanlış. Elbette düşünmek başarının kapısını aralar. İnsanın hedefini belirlemesi ve onu başarmayı düşünmesi de doğaldır. Neden hedefine odaklanan isteyip düşünen insan başarılı olur? Acaba çekim yasasından dolayı mı? Hayır. Bunun birçok sebebi var.

Bunlardan biri beynin şartlanması. Mesela sürekli avukat olmayı hayal eden bir öğrenci düşünelim. Bu öğrenci hedefini sürekli görebileceği bir yere yazar hatta avukat cübbesiyle çekilmiş bir kaç fotoğrafları da yanına asarsa o hedefe odaklanmış olur. Ve bunu başarmak için çaba sarf eder. Çalışmaktan sıkıldığında o yazı ve resimler ona yılmamasını devam etmesini söyler. Ona azim verir. Nihayetinde başarılı olur.

Kitapta ‘Sır’ı uygulayarak zengin olmuş biri bunu nasıl başardığını anlatmış. Bu kişi yılda yaklaşık sekiz bin dolar kazanan biri olduğu halde yılda yüz bin dolar kazanmayı kendine hedef olarak belirlemiş:

“Yüz bin dolarlık bir banknot hazırlayarak bunu tavana yapıştırdım. Böylece, uyandığımda ilk yaptığım şey yukarı bakıp o banknotu görmek olacak, bu da bana böyle bir dileğim olduğunu hatırlatacaktı…

…

Bunu izleyen dört hafta içinde, aklıma yüz bin dolarlık bir fikir geldi. Öyle birdenbire aklıma geliverdi. Yazmış olduğum bir kitap vardı; her biri bir çeyrekten, dört yüz bin adet satarsam, yüz bin dolar kazanırım diye düşündüm. Söz konusu kitap zaten vardı ama hiç böyle düşünmemiştim…”

Bu zat markete gittiği bir günde dikkatini çeken bir gazeteye kitabının ilanını vermiş ve okuyucuların haberdar olması sonrasında hayal ettiği paraya kavuşmuştur.

Bana göre o ‘Sır’a vakıf olduğu için değil, az evvel de ifade ettiğim üzere hedefine odaklandığı için başarılı olmuştur. Sürekli yüz bin doları hayal ederek beynini sürekli onunla meşgul tutmuş neticede onu elde etmiştir. Yani para onu değil o parayı bulmuştur...

İsteyip düşünerek başarmanın ikinci sebebi de yürekten istemektir. İsteklerinize ulaşmak istiyorsanız, yarım kalple, tereddüt içerisinde olmayacaksınız. Güvenle ve ısrarla isteyeceksiniz. Bu Yaratan’dan umut kesmediğinizi gösterir. Yürekten isteyince duaya durur kalp. Kalbi işiten Rabbimiz, o kadar cömerttir ki hemen sunuverir ihsanını…

Bundan yıllar evvel Hz. Mevlana şu sözleriyle düşünce hakkındaki her şeyi özetlemiş aslında

“Kardeşim sen düşünceden ibaretsin..

Geriye kalan et ve kemiksin

Gül düsünürsün gülistan olursun

Diken düşünürşün dikenlik olursun .”

Kedicik

2008-09-23T10:56:00.000+03:00

Bu kediciği sokakta gördüm, kaldırımda kıvrılmış yatıyordu. "Aaayyy" dedim "Ne şirin, bir resmini çekeyim" yanına yaklaşınca hemen kalkıp o da bana yaklaştı. Galiba bir şey vereceğimi sandı. Ben de bu anı resmettim. Malesef şefkatten başka ona verecek bir şeyim yoktu...

Aman dikkat:)

2008-09-19T23:01:00.004+03:00

Evi yüksek olduğu için pencereleri, perdeleri açık rahat rahat dolaşanlara uyarı olsun diye bu fotoğrafları yayımlamak istedim.

Ağabeyim teleskopla gökyüzünü incelemeye pek meraklıdır. Bir teleskop almıştı.

Yaylaya çıktık oradan, gökyüzünü biraz da şehri inceledik. Bakalım dedik yayladan dayımların evini bulabilecek miyiz? Başladık aramaya. Şehrin merkezindeki 52 katlı otelden dolayı herhangi bir noktayı saptamak çok kolay. Oradan hesap ettik ve en sonunda bulduk evi. Sonra dayımları aradık.

"şuan bilmem kaç km öteden size bakıyoruz" dedik. yengem o sırada çamaşır topluyordu.

"hadii canım!.. " dediler ve "Bilin bakalım ozaman yengen şuan ne yapıyor?"

Dedik "çamaşır topluyor."

İnandılar..

Bakın bu kadar uzaklıktan yaklaştırdık o apartmanı. Hava sisliydi onun için bulanık

Yukarıdaki teleskopla çektiğimiz fotoğrafın bir yakını daha var. Orada balkon daha net gözüküyor. Daha da yaklaştırırdığımızda evin içini dahi görebilirdik. O kadarını yapmadık tabi. Ama kötü niyetli insanlar da var malasef... İşte onun için diyorum, aman ne olacak evimiz yüksek demeyin, perdelerinize dikkat edin. Benden söylemesi ve göstermesi

İftar açmak ??

2008-09-19T23:01:00.003+03:00

"İstanbul'da ünlü türbeler ilk iftarını açmak isteyenlerin akınına uğradı. " (25.09.06/Akşam)
"Iğdır Valisi Saim Saffet Karahisarlı, Çocuk Yuvasını Ziyaret Ederek İftar Açtı" (13.10.06/İHA)
"İktidar takımı ve muhterem eşleri ayrıca gecekondulara gidip iftar açtılar." (03.12.2003/Emin Çölaşan)
"İftarını açanlar hareketlenince izdiham oluştu, yol ortasında iftar açan kadınlar ezilmekten zor kurtuldu." (17.10.04/Radikal)
"İftarı kuru fasülyeye kaşık sallayarak açan da var. Kişi başına 130 YTL'ye iftar açan da..."(25.09.06/Vatan)

Yukarıdaki cümlelerde dikkatinizi çeken bir şey oldu mu hiç? Olmadıysa bir daha okuyun.Kiminiz hemen farkettiniz, kiminiz de ne var gayet doğal cümleler dediniz, fark etmediniz bile.. İşte bu hata gün geçtikçe çoğalıyor. Verdiğim örnekler sadece yazılı basından. Bir de televizyonlarınızı açın, haberleri seyredin. Bu hataya düşen ne kadar insan var dikkatlice bakın. Üstelik çoğu da spiker, muhabir, yazar vs.. Belki o kadar da büyütülecek bir şey değil diyorsunuzdur. Fakat abartmazsak da kimsenin göreceği yok! Şunu belirtmeliyim ki Türkçe'yi çok iyi bildiğimi ve her zaman doğru kullandığımı iddia etmiyorum. Sadece duyarlı olmak, çok iyi bilmesem de bildiğim kadarını ayakta tutmak istiyorum o kadar...

"Başbakan bugün ilk orucunu evinde açtı" demek dururken; "Başbakan bugün evinde ilk iftarını açtı" deniyor!
'İftar açmak' deyimi kulağımı iyiden iyiye tırmaladığı bir gün "İftar edilir de, açılır mı aceba?" diyerek bu deyimin yanlış kullanıldığını düşünmeye başladım. "İyi de spikerinden tutun en tanınmış yazarlar bile böyle söylüyor. Herkes yanlış ben mi doğruyum" diyerek yanlış düşündüğümü de düşünmedim değil hani...
Beynimdeki soru işareti ısrarla noktaya dönüşmek istiyordu. Kendimce cevaplar üretiyordum. İftar, oruç açma demek. Açmayı açma olamayacağına göre. İftar açılmaz diye kanaat getirdim. Fakat buna biraz daha açıklık getirmek istiyordum. Sonunda Süleyman Ateş'in şu cevabı beni tatmin etti:

"İftar, fatr, futur kökünden gelir. Fatr yarmak, açmak, başlamak demektir. Allah göklerin ve yerin fatırıdır yani bunları yokluktan ortaya çıkarandır. Orucunu bitirecek olanın ilk yemek yemesine iftar denilir. Arapça’da futur, sabah kahvaltısıdır. Bilindiği gibi sabah kahvaltısı günün ilk yemeğidir. Yeme eyleminin önünü açtığı için kahvaltıya futur denmiştir. Terim olarak iftar, oruçlunun orucunu açmasına denilir. İftar açmak tabiri “açmayı açmak” gibi anlamsız bir söylem olur. “İftar etmek” olur ama “iftar açmak” olmaz."

Ne hediye ama

2008-09-19T23:01:00.000+03:00

Aralığın ikisiydi. Yani benim doğum günüm. Kendi aramızda toplanıp doğum günümü kutlamıştık.Teyzemler bana doğum günü hediyesi olarak düz taban bir ayakkabı almışlardı. Ben normalde çok düz ayakkabı giyemem azıcık da olsa topuğu olmalı giydiğim ayakkabının. Neyse aldıkları ayakkabıyı denedim. Ayağıma büyük gelmişti. Zaten benim ayakkabı numaramdan bir numara yüksekti. Yine de onlar üzülmesin diye sesimi çıkarmamış 'güzel güzel' diyerek memnuniyetimi göstermeye çalışmıştım.

Ertesi gün okula (lise 1'e gidiyordum) giderken annem tutturdu bu ayakkabıyı giy diye. Her nekadar istemesem de teyzemlerin kulağına gidip üzülmesinler diye giymiştim ayakkabıyı. Hatır için çiğ tavuk yenirdi de ayakkabı giyilmez miydi?

Zar zor okula gitmiştim. Okulda da epey rahatsız etmişti ayakabı ayağımı. Giymemek için bir bahane bulmuştum yani. Benimki de akıl.. Giymezsen giyme yav! sanki silah zoruyla verdiler.

Neyse öyle böyle okul bitmiş eve gidiyorum. Ayakkabı ayağıma bir giriyor bir çıkıyor. Bir an evvel eve varma telaşındayım. Acele acele adım attığım yerde birden ayakkabı ayağımdan fırlamasın mı?

Hızla fırlayan ayakkabı önümde yürümükte olan bir gencin ayağına çarparak durmuştu. Tam da eve yaklaşmıştım. Bizim her zaman alış veriş yaptığımız marketin önünde cereyan etti olay. Bakkalın çırağı da kapı da Benim karizma yerlerde...

Ayakabı ayağımdan 6-7 adım ileriye fırladı. Ayağına ayakkabım çarpan genç aniden durdu. Ben de seke seke ona doğru geliyorum. Çocuk bir ayakkabıya bakıyor bir de bana. hani kitap falan olsa alıp geitrecek.. Gülmemek için zor duruyor belli. Sek sek bitmiyor yollar Bir yandan da gülüyorum tabi.

Velhasıl vardım ayakkabımın yanına. bir yandan ayakkabımı giyiyor, bir yandan da ondan özür diliyorum. O değil çocuk ne gülüyor ne de bir şey söylüyor. Öyle kalakaldı.

Bre mübarek ne durursun var git yoluna. Hiç ayakkabısı fırlayan kız görmedin mi yani?

O gün ilk ve son giyişim olmuştu ayakkabıyı. Artık hiç bir kuvvet giydiremezdi onu. Hatır matır tanımam rezil olmuştuk yahu! Ertesi gün okula giderken sanki dışardakiler 'aaa ayakkabısı fırlayan kız' dercesine bana bakıyordu.

Aradan yıllar geçmesine rağmen unutamadığım tek hediye... Ne hediye ama... Gel de unut...

Tüttüren tüttürene...

2008-09-16T16:28:00.005+03:00

Sigaranın sağlığı ne derece etkilediği, hatta ölüme sürüklediği bilindiği halde neden insanlar sigara içmekten geri durmuyor? Sigara içenlerin azalması şöyle dursun neden bile bile insanlar sigaraya başlıyor?

Sigara içenlere ve onların yakınlarına sorduğumda geneli bu illetin 'stres atmak' için kullanıldığını söylüyor. Peki ama stres atmanın başka bir yolu yok mu? Sigara kullananlar streslerini böyle atıyorsa sigara kullanmayanların hepsi stresli mi oluyor yani?

Elbette sadece stres atmak için başlanmıyor sigaraya. Sigara içmeye özellikle genç yaşlarda özenti ve merakla başlanıyor. Bu özentiye de genelde arkadaş etken oluyor. İzmir ili lise öğrencilerine yapılan bir ankette

"Sigarayı deneme ya da başlama nedeniniz nedir” sorusuna, öğrencilerin %52.6’sı merak, %36.2’si özenti, %11.3’ü ise bunların dışındaki çeşitli nedenleri belirtmişlerdir. (bkz:<a href="http://www.toraks.org.tr/journal/text.php3?id=158" target="_blank">torksdergisi/Bulgular</a>)

Görüldüğü üzere sigaraya daha çok merak ve özentiyle başlanıyor. Peki bunun önüne geçmek için neler yapılmalı? Ya da neler yapılmamalı?

Dikkat ettiniz mi herhangi bir filmde muhakak sigara içen bir adam oluyor. Sanki sigara içememek bir eksiklik. İyi olsun kötü olsun her adamın elinde bir sigara! İyi adamın da elinde sigaranın olması çocukların sigaraya özenmesine neden olabilr. Gerçi RTÜK onun da çaresini buldu. Yoksa daha mı dikkat çekici oldu orasını henüz kestiremedim.Bilindiği üzere RTÜK "Alkol, tütün ürünleri ve uyuşturucu madde kullanımını özendirici türde yayın yapılmaması” kararı almıştı. Artık sigara içen bir insanı görüntüsü kapatılıyor filimlerde. Fakat komik bir durum var. Sigara içecek olan zat sahnede sigarasını çıkarıyor, cebinden çakmağını, kibritini neyse çıkarıyor, ağzına doğru götürüyor, ağzına sigarayı koyduğu anda sigaranın üzerine buzlu cam gibi bir görüntü geliyor. İşin tuhaf yanı yalnızca sigarayı içerken sansür konuyor. Sigara elindeyken masanın üzerindeyken sansür yok. Bunu da elimize gözümüze bulaştırmışız yani.

'Gerçek Kesit' diye bir program vardı bir zaman, şimdilerde var mı bilmiyorum. Gazetelerdeki olayların canlandırmaları yapılırdı bu programda. İşte bu programdaki canlandırmalarda hususi oturur sayardım. Kaç kişi, kaç kez sigara içecek diye. İnanın sadece bir sahnede en az 5 kez sigara yakıldığını biliyorum. Yahu ne gerek var o kadar göstermeye. Tüttüren tüttrene olmazki canım biz de pasif görücü oluyoruz sonra:) Hadi bizi geçtim sigara kullanan birinin sigarasını yeni söndürmüş olmasına rağmen o görüntüler sonrasında tekrar yakmasına sebep olunuyor. Bunu da dayımda görmüştüm. Kendisi malesef ki sigara kullanıyor. Ve 'Elimde değil su gibi bir şey işte. Nasıl ki kana kana su içen birini görürsen su içesin gelir, benim de sigara içen birini gördüğümde sigara yakasım geliyor' demişti.

Ahhh ahh ne desem bilmem ki. O kadar sigarayı bırakma yöntemleri anlatılıyor, bir sürü kurluş destek oluyor. Ama onlar geri adım atmıyorlar.

Ne desek boş galiba... Boşuna mı yazdım şimdi bunca şeyi

Heyyy sennn!! Bu yazdıkalrımı sigaranı tüttüre tüttüre mi okudun yoksa? Aşağıdaki resmi sana armağan ediyorum

Papatya

2008-09-16T16:17:00.000+03:00

Papatyalar, yasak bahçenin çiçekleri değil,
Kırların ve başlarımızın tacıdır.
Tek papatya koku vermez,
Dostlarıyla birlikte mutludur çünkü.
Dostları varsa yanında güzel kokusunu sunar insanlara.

Bir Yiğit Asker

2008-09-15T20:11:00.004+03:00

Bir Yiğit Asker

Memleketimin en ücra yerinde bir asker durur

Adı gibi yiğit, namı gibi mağrur

Düşman gördüğünde üzerine yürür

Sert bakışıyla onlar ateşe bürür

Bakışı ateştir lakin namerdi titretir

Duruşuyla toprağı inletir de inletir

Gözü kara, kendi de yağız bir yiğit

Nöbette dimdik, içinde vardır hep ümit

Anası daima 'aslanım' derdi de

Bir kükreyiş duymamıştı evladından kendine

'Yiğit, oğul, aslan oğul, mert oğul

Düşmana teslim olma asla, kendi kanında boğul!'

Gelincik ve sözde sefil bitki

2008-09-15T20:01:00.001+03:00

Bir gün kırda gezerken, rüzgârın etkisiyle süzülen bir gelinciğin hemen yanındaki taşı fark etmemiş taşa takılıp biraz sendelemiştim. Ve ayağımın takıldığı o taşa, aklım da takılmıştı...

Can havliyle farkında olmadan eğilip, taşı fırlatmak için kaldırdığımda hemen altında eciş bücüş olmuş, biraz da sararmış bitkiler gördüm. O ihtişamla süzülen gelincik çiçeğiyle aynı toprağın altında serpilmek için harekete geçen tohumlar, tam da gün yüzü görmek üzereyken başlarını topraktan kurtardıkları sırada o taşa rastlamıştı. Fakat bu cılız bitkiler pes etmeyip, taşın altında sağa-sola ve yukarı doğru hareket etmeye çalışmış bu kıvranışlarla varlıklarını yerinde saymadan sürdürmüşlerdi.

Elime aldığım minik bir çubukla bitkiye dokundum. Dibindeki toprağı biraz eşeleyip, yanımdaki su şişesinden bir miktar suyu döktüm. Şuan ne halde bilemeyeceğim ama eminim ki yanındaki gelincik çoktan solmuş o ise yemyeşil olup canlanmıştır…

İşte, insanlar da bu bitkiler gibi dedim sonra. Kiminin önünde hiçbir engel yokken içinde bulunduğu ortamın, anın kıymetini bilmeden öylesine süzülürler hayatta; gelincik misali… Kimisi ise karşısına çıkan en büyük zorluğa bile meydan okuyabilir. Ve o sefahattekilere inat pek çok şey başarıp başkalarına da faydalı olurlar. Hayatını gıpta ile okuduğum Hellen Keller buna çok güzel örnektir. Bu zat kör, sağır ve dilsiz olmasına rağmen hayata öyle sıkı sarılmış ki normal bir insandan daha fazla şey başarmış.

Gelincik çiçeğinin ufacık bir dokunuşla hemen yapraklarını döktüğü gibi, mücadele nedir bilmeyen insanlar da en ufak bir zorlukta depresyona girebiliyor. Oysa ki çalışan çabalayan ne ya da kim olursa olsun sonunda mükâfatı alıyor. Nasıl ki ben gayriihtiyarî o taşı kaldırıp o bitkinin rahat bir şekilde yaşamını sürdürmesine vesile olduysam, güçlükleri aşmaya çalışan şahsın da öyle bir yardımcısı karşısına çıkar. Çünkü her şeyi gören, işiten, bilen Biri var!..

Uçuğu olanların dikkatine

2008-09-15T19:52:00.002+03:00

Uçuk nedir bilmeyeniniz varsa söyleyeyim; daha çok dudak kenarinda ya da burun çevresinde kasintiyla ortaya çikan kabarcıklardır. Enfeksiyona mikrop değil, herpes denen virüs neden olur.

Bünyesi zayıf insanlarda sıklıkla görülür. Çünkü vücut direnci düştüğünde ortaya çıkar. Özellikle ateşli hastalık sonrasında oluşur. Ayrıca stresinde etkisinin olduğunu duymuştum. Gerçi stres neye etki etmiyor ki? Bütün hastalıkların başını çekiyor.

Bir gün üst dudağımı komple uçuk sarmıştı. Hatta burnumun çevresine kadar gelmişti. Ben de doktora gitmiştim. Doktor şöyle uzaktan bir bakış baktı, reçeteyi yazdı. İnsan ışık mışık tutar ne bilim şöyle yanaşır bakar falan ama yok. Yahu baktım bişey soracağı da yok, iyisimi ben şikayetimi söyleyim dedim. Ve

"Doktor bey bende bu uçuklar çok çıkıyor aceba neden?" dedim

Doktor dedi:

"İşte bazı insanlarda devamlı çıkar, bazılarında da nerdeyse hiç görülmez." (Ne aydınlatıcı bir cevap. )

"Neden oluşuyor aceba?" dedim sonra.

Doktor ayrıntılı öğrenmek istediğimi anlamış olacak ki, derin bir nefes çekip şöyle dedi:

"Mikrobik reaksiyon değil bu herpes simplex hoydodovoyvoydooo virüsü envfeksiyona neden oluyor. Bu herpes simlex hoydodovoyvoydo virüsü gingivostomotibibilibebili çevresinde lezyon yapar...." (falan da filan uzunca garip sözcüklerin olduğu bir cümle kurdu ben burda sadeleştirdim hatırladığım kadarıyla )" (Bu arada yukarıdaki tıbbi terimlerin hodan ve todan sonrasını uydurdum ha)

Neyse ben de doktora "Hııı" diyerek kafa salladım. Teşekkür edip çıktım. (Yoksa kaçtım mı demeliydim ) Aslında niye kaşıntı oluyor diye de soracaktım da içeri çantası ilaç dolu bir bayan girdi. Dedim şimdi bu hanım ilaçları pazarlamaya çalışacak ekmeğine mani olmayım. Yoksam sorardım. Tıbbi terimleri çıkarınca anlaşılıyor dediği (Ne kalıyorsa tabi. )

Uçuğunuz çiktiğinda siz ne yaparsiniz? Bu konuda deneyimim çok. Basim uçukla beladadir çoğunlukla. Uçuk için sadece bir kez doktora gittim ve son gidişim oldu o da. Kendim tedavi yöntemleri geliştirdim. Doktora gittiğimde bir haftada geçti. Kendi yöntemlerimle iki günde faydasını görüyorum inanın. İşte deneyimlerim:

Limon uçuğa iyi geliyor. Ben limonun içindeki pütürler varya (posa diyorlar sanirsam ), neyse iste onu çikarip uçuğun üzerine koyuyorum bunu gün içinde birkaç defa değistirerek yapiyorum. (Kremlerden çok daha etkili. Uçuk kremi uçuğu önce büyütüyor sonra kabuk bağlatıyor. Küçücük yara, oluyor kocaman bişey) Limonu bu şekilde düzenli olarak yaptığımda bir günde uçuk yayılmadan ve büyümeden kuruyor. Uçuğun kuruyup kabuk bağlamasi iyiye iserettir.

Eskiden babam uçuğa kaşık basardı. (Tahta kaşığı ocakta ısıtıp ısıtıp uçuğun olduğu bölgeye basardı) Bu yöntem de etkili bir yöntem. Fakat çok acı verici. Onun için artık ben limondan başka birşey kullanmıyorum.
Uyarılar: Uçuğun olduğu bölgeyi asla islatmayin. Uçuk kabuk bağladiktan sonra asla kuoparmayın. Fakat yarayi sicak suyla temizlemenizde yarar var, bunu banyo yaparken yapmanizi tavsiye ediyorum zira nemle birlikte yumusuyor. sabun ve sicak su da mikrobu öldürüyor
Dikaat!! uçuğa asla kolonya sürmeyin. Ve elinizi dokunmayin, çok çabuk dağiliyor..

NOT: Bunlar tecrübeyle sabittir. Bilimsel bir dayanağı yoktur ya da var ben bilmiyorum

Baltalar elimizde...

2008-09-15T00:07:00.001+03:00

Bir grup ilkokul öğrencisi okuldan dağılırken hep bir ağızdan;

“Baltalar elimizde, Uzunu ip belimizde, Biz gideriz ormana hey ormana” şarkısını söylüyorlardı.

Neşe içinde sanki gerçekten ellerinde balta varmış gibi bir heyecanla haykırıyorlardı bu şarkıyı. Belli ki müzik dersinde işlemişler, akıllarında kaldığı kadarıyla da söylüyorlardı…

Çok ilginçtir ki orman sevgisini ‘baltalar elimizde’ diyerek aşılıyoruz o körpe beyinlere. Çocuklar bu sözlerle orman sevgisini nasıl algılarlar düşünmek bile istemiyorum. Misal çocuk babasına der:

“ Baba bugün derste ‘orman’la ilgili bir şarkı öğrendik.” Baba hemen atılır:

“Merak ettim, ezberlediysen söyle bakalım ” der. Çocuk derin bir nefes alır ve başlar şakıyı söylemeye:

“Baltalar elimizdeeee
Uzun ip belimizdeeee
Biz gideriz ormana
Hey ormaaanaaaa…

Yaşlı kütük seçeriiiiiz
Testereyle biçeriiiiiz
Biz gideriz ormana
Hey ormaaanaaaa”

Ardından da:

Hadi babacım ormana gidelim, ben çok merak ettim ormanı.” der.

Baba da teşvik amaçlı;

“Ooo aslan oğlum benim! İşte babasının oğlu nasıl da severmiş ormanı da merak edermiş benim oğlum. Tamam, hadi hemen gidelim” diyerek mutlu olduğunu ve onu onayladığını oğluna gösterir.

Tabi çocuk babasının tebriğiyle daha bir göze girme gayretine girişir. Koşarak bahçedeki baltayı kapıp gelir. Elindeki baltayı omzuna atıp:

“Tamam babacım ben hazırım, hadi gidelim”

Baba şaşkın:

“Hönkkk!!!”

Öyle ya öğretmen öğretti bu şarkıyı, baba da onayladı. Çocuk da doğal olarak söylenenleri uygulamaya çalıştı…

Şarkıyı söyleyen o gruptaki öğrenciler belki de ne söylediklerinin farkında değiller. Peki bu şarkıyı yazan kişi ne yapmak istediğinin farkında değil miydi? Amacı neydi gerçekten? Ormanların faydasını, onları nasıl korumamız gerektiğini öğretmek, fidan dikmek yerine baltaları elimize verip ormana göndermek de neyin nesiydi?

Galiba bu şarkı yedi cücelerden esinlenerek yazılmıştı. Onlar da ormancıydı ya... Ellerinde boylarından büyük balatalarla 'ağaç kesmek' için koyuluyorlardı erkenden yollara...

Ne güzel ağaç sever bir ülkeyiz, vay be...

Küçük Mimar:)

2008-09-14T00:18:00.002+03:00

Kırlentlerin arasından havalı bir edayla göz kırpan afacan benim yeğenim olur. Kendisi 4 yaşında. ve koltukların kırlentlerini toplayıp yol, tren, ev ve çeşitli kuleler yapıyor. Diyorum bu çocuk büyüyünce ya muhendis olur ya mimar.

Burada kırlentlerle kendine ev yapmış. O küçük ara da güya penceresi. Oradan da tv izliyor

Herşey yerli yerindeyken. Onu salona bırakıp oturma odasına geçmiştik. Döndüğümüzde böyle bir şekille karşılaşınca bu eşsiz yapının fotoğrafını çekmek istedim. O da fark edince hemen poz verdi. Zamane çocukları işte...

Konsantrasyonun Gücü

2008-09-14T00:07:00.001+03:00

Her hangi bir işle uğraşırken tüm gücünüzü o iş üzerinde yoğunlaştırabilyor musunuz? Yoksa konsantrasyon sağlamakta zorlanıyor musunuz? Konsantrasyonunuzu artırmak mı istiyorsunuz? O halde bunu başarabilmek için size yol gösteren bu kitabı okumalısınız.

Dünya hafıza şampiyonu, aynı zamanda bu kitabın editörü olan Melik Duyar kitap hakkında şunları söylüyor:

"...Hemen herkes kendi amaçlarını gerçekleştirmede başarılı olabileceğini düşünmekle birlikte başarısızlıklarına 'Ah bir konsantre olabilsem' cümlesiyle sorunun aslını bize göstermektedir. Kısacası, öğrenciden yetişkine kadar, günümüz insanlarının temel sorunu, amaçlarına ve hedeflerine ulaşmada, yeteri kadar konsantrasyon gücüne sahip olmayışlarıdır.

'Konsantrasyonun gücü' adlı bu eser -düşüncelerinizi kontrol edebilme ve yöneltme- konusunda size çok önemli bilgiler ve stratejiler sunan olağanüstü bir kitaptır. Yıllar önce A.B.D.'de öğrenciyken karşılaştığım bu kitabın benim konsantrasyonum üzerinde çok önemli katkıları olmuştur."

İradesini büyük bir gayretle kullanabilen biri, hayatını değiştirebilmenin en önemli güçlerinden birine sahip demektir. Bu gücü elde edebilmek için de elbette bir yol göstericiye, yardımcıya gerek vardır. İşte Theron Q. Dumont'un yazmış olduğu bu kitap, sizi harekete geçirecek güzel bir yardımcı.

Bu kitabı okuduktan sonra kendimi uzaya fırlatılmak üzere olan bir roket gibi hissettim. Okudum, doyamadım sonra bir daha okudum. Daha sonra da altını çizdiğim yerleri okudum.

Şevk verici, uyandırıcı, harekete geçirici etkili sözlere ihtiyacınız var ise hiç vakit kaybetmeden bu kitabı okuyun.

Ben çok hareketli, kıpır kıpır yani yerimde iki dakika hareketsiz duramayan biriyim. Gereksiz o kadar çok hareketim varmış ki bu kitabı okuduktan sonra farkettim. Bu gereksiz hareketlerimi azalttım. Konsantrasyonumda ciddi anlamda bir artış olduğu gibi artık çabuk konsantrasyon sağlayabiliyorum.

Size kitaptan ilgimi çeken yerleri aktarmak istiyorum:

"Her bir insan, eğer başarılı bir hayata doğru ilerliyorsa, durmadan yönlendirilmesi ve kontrol edilmesi gereken itici teşvikler alır. Bu nedenle insan, gözlerinin, ayaklarının, parmaklarının vs. hareketlerini kontrol etmelidir. Yavaş derin ve uzun nefes alıp vermelerin çok büyük değeri vardır. Bu şekilde alınan nefesler sayesinde kan dolaşımı, kalp hareketleri ve beyinle alakalı kas ve sinirler güçlenir ve dengelenir. Eğer kalp bir kuş gibi çırpınıp duruyorsa, kan dolaşımı düzenli olmaz ve akciğerlerin harekketi düzenli olmazsa, beyin ve akılfaliyetleri istikrarsızlaşır, konsantrasyon için gerekli formu sağlayamaz. Bu nedenle, kontrollü alınıp verilen nefes, sağlıklı bir bedensel yapı için çok önemli bir temel oluşturur"

Yukarıdaki paragraftaki mevuzu kitapta bir kaç kez tekrar ediliyor. 'Hareketlerimizi kontrol edebilmek' işte bu çok önemli.

"...Kişi ve Rabb! her zaman çoğunluğu oluşturur" Daha sade bir anlatımla, her şeye gücü yeten iç kanun, yani Yaratan ve yaratılanı temsil eden siz, gerekçenizde mutlak anlamda haklıysanız, bütün dünyayı fethedebilirsniz. 'Keşke böyle büyük bir adam olsaydım' demeyin. Doğru ve haklıysanız, yapmak istediğiniz her şeyi yapabilrsiniz. Sadece 'yapabilrim' deyin. Yapacaksınız. Yapmalısınız. Sadece bunun farkına varın, gerisi gerçekten kolay. Sizde gizli hazine kıymetinde kabilyetler ile herşeyi bastırmak için planlarınıza müdahale etmeye çalışan kuvvetler saklıdır.

'...Hayatın zorluk ve sorumlulukları üzerime hızla, yoğun bir yağmur gibi yağsın. Ben bunlara karşı hazırım. Benim ruhum esaret tanımaz, asla yenilmez. Çünkü ben -Sonsuz Ebedi Guc-ün kanunu temsil ediyorum. Rabbim bana yeten tek küvvetimdir ve ne zaman bir zorluğa düşsem, O hep yanımdadır. Zorluklar ne kadar çok olursa, benim için zafer pırıltıları da o kdar parlak olur. Sınavım ne kadar zor olursa, kendi iç kuvvetim o kadar çabuk gelişir...' "

Evet arkadaşlar, bu paragraflardan hareketle yazarın, yegâne gücün kendinde olmadığının bilinciyle kendine güvendiğini, zorlukların üstesinden gelmek için 'Sonsuz Ebedi Güc'e sığındığını anlıyoruz. Böylelikle yazar, aslında bildiğimiz şeyleri bize hatırlatıyor.

Kitapta düşüncenin gücüyle ilgili çok güzel bir örnek verilmiş:

"İdam cezasına mahkum olan bir adam, kendisiyle bir deneyin yapılmasına razı olur. Deneyin iddiası, bir insanın, ne kadar kan kaybederse kaybetsin, hala hayatta kalabileceğidir. Mahkumun bacağında açılan çok küçük bir kesikten, görünüşte kanın damlamasını sağlarlar. Açılan kesik oldukça küçüktür ve akan kan, neredeyse yok gibidir. Oda karartılmıştır. Mahkum, özel olarak hazırlanmış olan damla sesinin, gerçekten kendi bacağından damlayan kan olduğunu zannetmektedir. Bu deneyden sonra, ertesi sabah, adamın zihinsel korkudan dolayı öldüğü ortaya çıkmıştır."

Her hangi bir işe başlamak için genç yaşta olmak gerekir diyenler alttaki yazıyı dikkatle okusun:

"Bir çok insan özellikle yaşı daha ileri olanlar şu soruyu soracaktır:

Bu iç güveni kendi beynimde nasıl oluşturabilrim? Bunca yıldır maruz kaldığım cesaret kırıcı, ağır aksak giden işlerden sonra nasıl olur da âniden hayatımı değerli kılacak ve bu monoton akışı bir anda değiştirecek bir plan tasarlayıp uygulamaya geçebilirim? Bir insan yıllar boyunca sıkıcı, tekdüze bir hayat yaşadıktan ve mezara doğru ilerleyen bu yavaş akışa tam olarak kendini alıştırdıktan sonra, nasıl böylesi bir kuyudan çıkabilr?

Cevap şudur: Bu, yapılabilecek bir şeydir ve milyonlarca kişi bunu başarmıştır. Eğitim alanında önemli yeri olan, büyük Fransızca sözlüğü yazan ve derleyen Litre, Fransa'nın en şerefli insanları arasında sayılan şahsiyetttir. Büyük Pasteur akademiye seçilip onun yerini alıncaya kadar, kendisi Fransa'nın ölümsüz kırk şahsiyeti arasında yer almış bir kişidir. litre, kendisii ünlü yapan başardığı bu işe altmış yaşından sonra başlamıştı."

Kitapta en çok vurgu yapılan şeylerden biri de cesaret:

"Cesareti yitirmenin hiç bir haklı gerekçesi yoktur. Cesaretin olmadığı durumlarda altında ezileceğiniz kötü şeyler, cesaretin sizi karşılaştıracağı ve üstesinden gelmenize yardım edeceği şeylerden çok daha büyük olur.

Aklınızın iradecisi olan siz, onun her düşüncesini kontrol edersiniz. İşte size sık sık anıp duracağınız bir düşünce: 'Cesaretim var, çünkü istiyorum; çünkü ona ihtiyacım var; çünkü onu kullanıyorum; çünkü iradesi güçsüz karektersiz güçlerin ürettikleri gini minnacık şeyler üreten bir korkak olmayı reddediyorum!"

Altını çizdiğim, yıldızladığım o kadar yer var ki, galiba hepsini burada paylaşamayacağım. Son olarak şunu eklemek istiyorum:

"Konsantre olmak için en iyi zaman, ilham verici bir şeyler okuduktan sonraki zamanlardır. Çünkü o an zihinsel ve ruhsal olarak, arzu edilen âleme yükselirsiniz. İşte tam o sırada, derin bir konsantrasyona hazırsınız demektir. Eğer o an odanızdaysanız, önce pencereleri açın ve temiz havayla yüzleşin. Sonra yatağınızın üzerine yastıksız, düz bir şekilde uzanın. Bütün kaslarınızın gevşediğini hissedin. Şimdi yavaş yavaş akciğerleriniz rahat bir şekilde havayla dolana kadar nefes alın. Nefenizi kendinizi zorlamaycak şekilde tutabildiğiniz kadar içinizde tutun. sonra yavaşça nefesinizi verin. Beş dakika boyunca bu şekilde nefes alıp vermeye devam edin. Bu şekilde aldığınız oksijenle bütün hücrelerinizin temizlenip canlanmalarına imkan verin. İşte artık daha ilerisini yapmaya hazırsınız."

Kitabın sonunda çeşitli, ilginç egzersizlere yer verilmiş. Bu egzersizleri uygulayarak konsantrasyonunuzu artırma konusunda daha olumlu bir sonuç elde edebilrsiniz.

Hepinize konsantrasyonu yüksek, başarılı bir hayat diliyorum.

onsantrasyon sağlayan frekans ve müzikler içeren “ Bio-Ritmik Largo ve Konsantrasyon " setinden de yararlandım. Bunu da tavsiye ederim. buradan ücretsiz olarak bilgisayarınıza indirip okuyabilrisiniz.

ÖSYM'nin saçmalıklarından biri

2008-09-13T12:00:00.000+03:00

Şöyle özetle belirtecek olursam:

Ortak dersler: Türkçe, sos1, mat1, fen1 adı altında.

Alan dersler: Ed-sos, sos2, fen2 mat2 diye bölümlere ayrılmış.

Sayısalcılar ortak derslerin yanında fen2 ve mat2 'yi,

Eşit Ağırlıkçılar ortak derslerin yanında mat2 ve ed-sos'u,

Sözelciler de ortak derslerin yanında ed-sos ve sos2 yi kesinlikle yapmak zorundalar. Yani alan derslerine giriyor bu bölümler.

Ed-sos bölümünde edebiyat, Türkiye coğrafyası ve psikoloji dersleriyle ilgili sorular var

Sos2 bölümünde ise tarih, ülkeler coğrafyası, sosyoloji ve mantık dersleri var.

Buraya kadar herşey normal gözüküyor evet. Saçmalık bunun neresinde diye düşünüyorsunuzdur şimdi. Acele etmeyin ve okumaya devam edin.

Şimdi sözelcilerin tercih edebileceği bölümlerden bir kaçını ele almak istiyorum.

"Sözelciyseniz gazetecilik, türkçe, tarih, coğrafya öğretmenliğini sözel2'den rahatlıkla tercih yapabilrsiniz. Fakat psikoloji ya da sosyoloji bölümünü istiyorsanız sözelden tercih yapamıyorsunuz. EA2 puanınızla bu alanları tercih edebilrsiniz." Dediğimde bir sözleci kalkıp

"Eee hadi psikolojiyi anladık da sosyoloji neden EA'da? Ben sözelciyim sos2'de sosyoloji konusundan sorumluyum. O dersi çözmek bana şart. Çalşıyorum çabalıyorum soyolojiyi de çözüyorum. E peki neden bu bölüm EA'da? Üstelik onlar sos2'den bile sorumlu değiller!" demez mi? Bal gibi de der. Demekte de haklı. Fakat ne derse desin bu saçmalık hala uygulanıyor. Ya sosyoloji dersi ed-sos bölümüne eklenmeli ya da sosyoloji bölümü sözel2 puanıyla tercih edilmeli diye düşünüyorum. tabi benim düşünmemle düzelmiyor malesef.

Haaa soyolog olmak isteyen sözelciler bir hatırlatma yapayım EA2 puanınızın yüksek olmasını istiyorsanız mat2 de yapmalısınız. Çünkü o daha çok puan getiriyor. Buyrun cenaze namazına...

Fıkır fıkır deniz anası kaynıyor

2008-09-12T10:37:00.003+03:00

Karadeniz'in anaları bunlar

Hafif yağmurlu bir sonbahar günü iskeleden Karadeniz'in hırçın dalgalarını izlerken suyun yüzeyine çıkmış oynaşan deniz anaları dikkatimi çekti. Neden sonra içim bir tuhaf oldu. İyi ki şu an denizde değilim dedim. Yoksa bedenimde yanmayan yer kalmazdı kesin...

Anılarım canlandı gözümün önünde birden... Çocukken ablam ve babam deniz anaları tarafından yaralanmışlardı. O zamanlar deniz anasının yapıştığını ya da arı gibi soktuğunu zannederdim. Oysa ki bu garip canlılar tehlike hissettikleri an zehirli bir sıvı salgılıyor, bu salgı sonucunda salgının bedenimize ulaştığı yerler tahriş olup kızarıyordu.

Bazen denizden bu canlıları çıkarır, kıyıda elimize aldığımız çubuklarla deniz anasını dürterek incelerdik. Dokunmadım desem yalan olur. Öyle yumuşak, kımıl kımıl bir şeydi ki hissetmek istemiş üst kısmına dokunmuştum da...
Nasıl yaratıldığını anlamak zor gelmişti doğrusu. Çünkü organları yoktu. Ne beyni ne kalbi vardı.. Nasıl yaşıyor nereden nefes alıyor diye şaşkın şaşkın bakardık. Bir müddet sonra erir, yok olurdu...

Sonradan ansiklopediden öğrenmiştim. Tabi o zamanlar internet yoktu ki hemencecik tıklayıp da bulalım

Bu hayvancıkların kalpleri, beyinleri, gözleri, kulakları, burunları, kemikleri, pulları yok. Bunların sinir sistemleri sinir ağı şeklinde şekillenmiş. İlginç yaratıklar vesselam...

Hiç tanımadığınız bir bayan size tarif verirse şaşırmayın:)

2008-09-12T10:28:00.001+03:00

Yukarıda görmüş olduğunuz tatlının fotoğrafını, tarif vermek için koymadım. Bu pasta ile ilgili küçük bir anı paylaşmak istedim.

Bizim evin yakınlarında bir kermes kuruldu. Açıldığından bu yana sürekli annem gider gider gelir. Eli de hiç boş dönmez maşallah. Bugün de bu pastanın cazibesine dayanamamış ve almış, eve doğru geliyormuş.

"Aceba buna ne koymuşlar da böyle kırmızı olmuş, tarifi nasıl? Bilsem de, ben de gün arkadaşlarıma yapsam" diyerek dalgın dalgın düşünüyor, bir taraftan da dökülmesin diye elindeki poşete bakınıyormuş. Kermesten epey ilerlemiş, köşeyi dönerken genç bir kızla çarpışmış.

Canım annem de hiç tanımadığı insanlarla bile sanki kırkyıldır tanışıyormuş gibi konuşur. Yine o samimi ifadeleriyle

"Ay afedersin canım, kusura bakma kermesten tatlı aldım da aceba içine ne koymuşlar diye düşünüyordum dalmışım" deyince genç kız da aynı samimiyetle

"Aaa bu gül tatlısının tarifini benim kardeşim biliyor" diyerek bir kaç adım ileriden yürüyen kardeşine seslenmiş

"Selmaaa bir gel hele" kardeşi yanına gelince durumu baştan izah etmiş ve

"Hani geçen gün pembe bir gül tatlısı yapmıştın ya Hacer teyze pek bir sevdiydi de tarif istediydi. O da küçük oğluna yapıp gönderdiydi ya hani. Hah işte bu abla o tatlının nasıl yapıldığını merak etmiş. De hele, bu nasıl yapılıyordu?" demiş. ( O kadar uzatacığına tatlıyı gösterse kız anlar zaten. Ay ne güldüm buraya ) Sağdan soldan kağıt, kalem bulmuş iki taş bir baş bir köşede tarifi yazmışlar. Pasta boyasının satıldığı dükkanı da bir güzel tarif etmişler. Tokalaşıp ayrılmışlar.

Annem elinde tarifle gelince ben de sandım kermestekiler verdi. Merakla tarifi okuyordum. Sonra annem durumu anlatınca.

"İşte bizim insanımız böyle. Heytt bee! Zaman-mekan tanımaz, can-ciğer olurlar iki dakkada. Ne yardım sever bir milletiz." deyip mutlandım.

Öyle ya hangi Amerikalı bunu yapar cidden?

Çocukluk anıları...

2008-09-10T21:59:00.004+03:00

İnsanların hafızalarında ayrı bir yer tutar çocukluk anıları.. Çocukken en çok oynadığın oyun, kardeşlerinle yaşadıkların ve çocukluk arkadaşların... Hepsi ayrı ayrı yer etmiştir belleğinde. Belki de bunlarla şekillendi hayatın. Onun için unutamadın belki de.. Acı tatlı ne varsa bir iç çekişle hatırladın..Hele bayramlar, hele Ramazan ayları, hele okul anıları... Yaptığın muzurluklar, ettiğin hatalar, günahlar onlar bile üzmez seni çocukluğunu düşlerken...
Her şey geçmişte kaldı. Belki 20 belki 50 yıl öncesinde... Yaşandı ve bitti. İyi ya da kötü.. Gönül ister ki bütün çocukluk anıları -o masumiyet anları- hep güzelliklerle mutluluklarla anılsın. Fakat kimi insanlar bizim kadar şanslı değil. Belki de hiç yaşamadı çocukluğu. Akranları sokakta topaç, misket, yakar top oynarken o simit sattı eve bir kaç kuruş götürebilmek için, ailesine kol kanat germişti o minicik yüreğiyle belki.. Çocukluk nedir bilemedi böylece...
Kimisi de vardır 'hatırlatma bana çocukluğumu' diyecek kadar düşmandır geçmişine. Despot annesi ya da babası onun her hareketini eleştirip, hayatını kendine göre şekillendirmeye çalışır; sadece yavrusunun iyliği için(!) Bilmez ki baskıcı tutumuyla kendini ifade edemeyen bir insan meydana getireceklerini ya da hayata isyan eden, asi bir evlat.. Yalnızca kendi doğrularıyla hareket ederler işte... Mazisini unutanlardır bu tip insanlar bence..
Çocuklarımızı kendi idaellerimiz doğrultusunda yönlendirmeyelim. Onun yetenekleri neyse bırakın ne yapacağına o karar versin. Gittiği yol yanlışsa elbette uyarılmalı. Fakat kendimizi değil de onu düşündüğümüzü ona hissettirerek.. İlerde 'sus! bana çocukluk deme' diyenlerden olan bir evladınız olsun istemezsiniz heralde..

II. Abdulhamid'de Yanılanlar

2008-09-10T21:44:00.003+03:00

2006 yılında kaleme alınmış bu kitap Sultan II. Abdulhamid'in iktidardayken yaptıklarını farklı algılayan ve ona o zamanlarda çeşitli tepkilerle karşı gelen fakat sonradan pişman olup onun neler yapmak istediğini, nasıl biri olduğunu anlayıp takdir eden devlet adamları, askerler ve aydınların düşüncelerinin toplandığı güzel bir kaynak. Bu bilgilerin tek kitapta birleşmesi ve gerektiğinde çıkarıp bakılması bakımından özellikle tarih severlerin ve araştırmacıların elinde bulunması gereken bir kitap.

Okuduğumda etkilendiğim kitaplar arasında. Anlatılanlardan müstebit diye bildiğimiz, kimilerinin 'kızıl' sultan dediği II. Abdulhamid'in aslında ne kadar da yumuşak kalpli, ince fikirli, yardımsever ve hassas biri olduğunu burada öğrendim. Malumunuz II Abdulhamid istibdatçı bir padişah olarak bilinir ve halktan uzak, cimri, pinti olarak suçlanır. Aslında öyle biri olmadığını kitabtan bir bölümle ifade edelim.

II Abdulhamidi'in istibdadının en önemli silahı jurnallerdir. Suikastlarden çekindiği için halkın arasına öıkmayı pek uygun bulmayan Sultan, halkının değişik kademedeki kişilerden aldığı bilgilerle ülkenin nabzını tutma yolunu seçmiştir. Bu jurnalleme işi o kadar abartılmıştır ki babasına, oğluna, komşusuna kızan onu jurnallemek suretiyle karalama yoluna gitmiştir. Tüm bu kötü kullanmalara rağmen II Abdulhamid, bu jurnaller içinden kayda değer olanları ayıklamış ve alacağı kararları bu yönde oluşturmuştur....
Juurnaller ve istibdat konusunda II.Abdulhamid'le ilgili şu olay çok ilgi çekicidir:
Bir gün bir jurnal gelir. Maliye memurlarından birisi Çırağan Sarayı'nın önünden geçerken güya demiş ki "Ahhh, Sultan Murat Efendimiz, sen olsaydın işler böyle olmazdı." Bunu duyan Sultan Abdulhamid bu adamın Fizan'a sürülmesini istemiştir. Bunun üzerine Sadrazam Sait Paşa Abdulhmaid'e: 1Efendimiz, bu adamı geçen sene rüşvetten dolayı affediniz. Belli ki bu jurnal uydurma bir jurnal, yani bu kadar basit bir şeyden sürgün ediyorsunuz. Neden aceba?" demişti. Ozman Abdul hamid der ki:
" Bu jurnali ben verdirttim. Bu ceza daha önce affettiğim suçun cezasıdır. Çünkü ona ben o zman rüşvet cürmü dolayısıyla bir ceza verseydim, çoluk çocğuna da ceza vermiş olacaktım. Konu komşusu, akraba-i taalukatı, herkes, 'Bu adam rüşvet yemmiş ve onun için sürülmüş.' diyeceklerdi. Çoluk çocuğuna da bir nevi ceza vermemek için onu affettim, bu konuyu kapttım; üzerinden bir sene geçtikten sonra bu jurnali verdirttim. Şidi onun çocukları: 'Bizim babamız, istibdada tahammül edemedi, isyan etti de sürgüne gitti.' diyecekler. Dolayısıyla işi çoluk çocuğun iftihar edeceği bir şekle soktum."

II. Abdulhamid Han’a cani, katil, kan dökücü de denmiştir. Oysaki II. Abdulhmaid 33 yıllık saltanatı süresince yalnızca üç idam kararı vermiştir. Bu konu kitapta şöyle bahsedilmiştir.

II. Abdulhamid Han’ın devrinde bir kişi bile onun iradesiyle öldürülmemiştir. Yine onun devrinde, hakimlerin verdiği haklı idam hükümlerinden de hiç biri onun tarafından tasdik edilmemiş ve bu cezalar daima süresiz hapse döndürülmüştür. Sadece Sarayda meydana gelen bir olaydır ki o da idam fetvası eren Şeyhulislam’ın zoru ve sarayda cereyan etmesindeki nezaket ve padişahın merhametini istismara yeltenici kdrakteri bakımından tasdikle neticelenmiş ve faili Beşiktaş’ta asılmıştır. Sebebine gelince Haremağası içtikten sonra rakibi haremağasının odasına girmiş ve onu tabancayla vurmuş daha başka çirkinlikler yaptıktan sonra padişahın oadsına girmye kadar yeltenmiş olan biriydi. Sultan II. Abdulhamid han’ın bu suçu işlemiş olan kişiyi dahi idam cezasının dışında tutma ihtimaline karşı Şeyhulislam Sultan’ın huzuruna çıkarak:
‘ Şahane merhametinizi tebcil ederim, fakat Şeriatın emriyle bu adam da idam edilmeyecek olursa, ortada ibret misali diye hiçbir şey kalmaz’ diyerek cezanın tasdikini istemiş, bu da Sultan’ın 33 yıllık saltanı esnasında verdiği ilk ve son idam kararı olmuştur.

Kitapta böyle suçlamalara verilen cevaplarla birlikte Enver Paşa, Talat Paşa, Cemal Paşa, Namık kemal, Tevfik Fikret, Bediüzzaman Said Nursi, Mehmet Akif Ersoy, Mustafa Kemal Atatürk gibi pek çok tanınmış kişilerin nedamet dolu sözleriyle de karşılaşacaksınız.

II. Abdulhamid Han hakkında hala olumsuz düşünenlere ve tarihe ilgi duyanlara naçizane tavsiyem, bu kitabı muhakkak okuyup, kütüphanelerinde bu kitaba da yer vermeleri…

Beklemek

2008-09-10T14:02:00.004+03:00

Beklemek zor geliyor bana,
Düşen, kurumuş son bahar yaprağı gibidir hislerim;
Çaresiz, huzursuz, şaşkın
Tevekkül etsem Yaradan'a
Ya da sabretsem
Ve öylece beklesem;
Sukût içinde sessizliği bekler gibi
Çağlayan nehri görmese gözlerim,
Gürül gürül sesi işitmese kulaklarım
Ve beklesem
Azgın nehirdeki ümitlerimi...

Kaldır Başını

2008-09-10T00:34:00.002+03:00

Kaldır Başını

Gözlerini görmem gerek kaldır başını.
Neden süzülür yanağından bu gözyaşı?
Suskun tüm azaların, dudakların titrek,
Söyle, niçin duruşun böyle mahzun ve ürkek?

Bir bakıver gözlerime kaldırıp da başını.
Kirpiklerin ıslanmış, ıslatmış yastığını.
Gömülmüşsün yatağa, boynun bükük nedendir?
O titrek dudakların neden öyle sessizdir?

Sukutun mührünü kim vurdu dudağına?
Gözlerin konuşur benle, ah bir baksaydın bana!
Kaldır başını, gözlerini gözlerime değdir bir
Haykırsın bakışların, sarılsın bakışıma.

6 şubat 2008 hatırası...

Çizgi film deyip geçmeyin!

2008-09-10T00:11:00.001+03:00

Çocuklarımıza, kardeşlerimize, yeğenlerimize seyrettirdiğimiz çizgi filmlerin konusuna dikkat ettik mi hiç? Beyinlerinin bom boş olduğu, her şeyi çok rahat bir şekilde kavradıkları o denemde böylesi filmlerle o masum yüreklere neler empoze edilir hiç düşündünüz mü?
Hıristiyan ve batı kültürünü pek çok çizgi filimde görmek mümkün. Zira o çizgi filmi oluşturanlar da Hıristiyanlardır. Haliyle kendi inançlarını ve kültürlerini filmlerde konu etmektedir. Bu çizgi filmlerde kiliselerde evlilik, cadılar bayramı, şükran günü, noel gibi konulara sıkça rastlamışızdır. Aslında onlar açısından ne kadar güzel bir durum bu. Çocuklarına öz değerlerini, inançlarını onların dikkatlerini çekecek bir biçimde yansıtıyorlar. Ancak Müslüman toplumları için bu hiç de iç açıcı bir hal değil.
Arkadaşım anlatmıştı;
Komşusunun 5 yaşlarındaki oğlunun odasında ellerini birleştirerek çenesine dayar vaziyette ‘Tanrım’ diyerek dua ettiğine şahit olmuş. Hemen yanına gidip yanlış yaptığını ve bizim dinimize göre nasıl dua etmesi gerektiğini söylemiş.
Sihir, büyü, cadı, peri, hayalet gibi kavramlar da çocuğun aklını karıştırmaya bire bir. Dayımın oğlu 10 yaşında olmasına rağmen bana sormuştu: “Biz de sihir yapabilir miyiz” diye. Çocuklar televizyonda yaşanılanları gerçek sanıyor. Film kavramını algılamak onlar için zor. Onun için filmleri izah etmek de pek de kolay değil. Buna binaen çocuklara bu tarz filmleri hiç seyrettirmemek lazım. Maalesef bizim tv. kanallarımızda bile dizi filimlerde böyle saçma sapan mevzularla çocukları dinden uzaklaştırıyorlar. Aslında bu diziler başta bahsettiğim çizgi filmlerden çok daha tehlikeli. Zira İslamiyetle bu saçmalıkları bütünleştiriyorlar. Ahirete gidip geri dönmeler, dini bayramlarda sihir yapmalar bunlardan bir kaçı…
Kendi kültürümüze, değerlerimize en önemlisi dinimize sahip çıkmıyor aksine batı kültürünü çocuklarımıza aşılıyoruz. O çok özendiğimiz Avrupa milletlerinin değerlerine, inançlarına olan bağlılıklarını neden örnek almıyoruz? Düşünün çok sevilen Çizgi film olan “şirinler” komünizmi (şirinler köyünde herkesin yetenekleri doğrultusunda belli görevleri olması; para kullanmamaları veya takas yapmamaları. Herkesin ihtiyacı olan şeyi gidip alması. Yani uyuklayan da tembel olan da, sakar olan da çalışmadan üretimden pay alması. Ayrıca şirinler de mülkiyetin olmaması) ve dinsizliği (şirinler köyünde bir ibadethanenin bulunmayışı, tanrı yerine doğa ana, iyilik perisi gibi şeylere sahip olmaları) yansıttığı için bazı Avrupa ülkelerinde yasaklanmıştır.
Onlar dinlerine, kültür ve değerlerine sahip çıkadursun biz çocuklarımızın seyrettiğine seyirci kalalım(!)

Ctrl+f yap hayata…

2008-09-10T00:02:00.001+03:00

Mâlumunuz her hangi bir internet sayfası açıkken klavyedeki Ctrl+f’ ye basıp açılan pencereye bir kelime yazdığınızda
o kelime sayfanın her bir karesinde taranarak bulunur
Hadi şimdi hayata deneyin siz bunu.

Ctrl+f yap hayata ve yaz bir kelime: “İslâm”
Sadece bir kere çıkar belki de bu kelime, o da yalnızca kimliğinizde… Aramaya devam et hadi sakın pes etme, gözükür bir kez daha belki kuytu bir yerlerde. Bulup çıkarmanı bekliyordur sessizce…

Ctrl+f yap hayata ve yaz bir kelime: “Evet”
Ve say 'evet'lerini kaç kez demişsin ömrünce. ‘Hayır’ların ‘evet’lerini geçmiş midir sence? Öyle ya ailemizden ilk hayırları öğrendik. ‘Hayır’ ı ‘evet’ten evvel dedik. Kabul etmek nedir bilmiyorduk bile, hemen itiraz ettik... Çoğu kez ‘evet’ i ‘hayır’ın ardından söyledik. Fedakârlık nedir bilemedik…

Ctrl+f yap hayata ve yaz bir kelime: “Anne”
Kim bilir en çok söylediğimiz sözcüktür bu kelime. Anne dedik belki de babadan önce. Ağlarken anne, gülerken anne, yalnızken anne, korkarken anne, anne, anne… Çünkü o bizim ilk öğretmenimiz, o bizim desteğimiz, o bizim şefkat yumağı, merhamet çiçeğimiz. Allah Rahmetinden bir zerre kondurmuştur onun yüreciğine… Tükenmek bilmez dilimizdeki o yegâne kelime; anne…

Ctrl+f yap hayata ve yaz bir kelime: “Baba”
İlk baba deyişinizi gördünüz mü, hani nerede? Babanızın o sevincini de görebilseydiniz keşke. Sahi kaç kere baba dedik ömrümüzce? Yaslandığımız çınarımız, öteki kanadımız, bazen de sırdaşımız olmuştu o bize.
‘Baba’ ‘para’ diye kafiyeli iki kelime art arda gözükse de,
huzur ve güven de vardı onların hemen peşinde…

Ctrl+f yap hayata ve yaz bir kelime “Yâr”
Kim bilir onun için gezdin diyar diyar… Çekinme bak hadi ne kadar demişsin 'yâr' Kaç kez dediğinin değil, kaç kişiye dediğinin aslında önemi var.
Demesen de belki Mecnun kadar,
çok söylemişsindir sen de bazen sessiz, bazen haykırarak 'yâr'
Ulaştın mı peki sen de, mecnun gibi hakiki yârene?
Ctrl+f yap bir kez daha bak yine, kaç kez demişsin asıl Yâr’i ömrünce…